Rozmowa z panem młodym o ślubie w Chorwacji

Petr poślubił swoją piękną żonę w Trogirze, chorwackim miasteczku położonym na wyspie.

W dniu ślubu deszcz przyniósł im szczęście, a na Petra czekała też przygoda.

W rozmowie opowiada, jak przeżył ślub za granicą i dlaczego był to dla niego najlepszy wybór.

Dlaczego zdecydowaliście się na ślub za granicą?

Szczerze mówiąc, zawsze przerażała mnie wizja tradycyjnego ślubu z mnóstwem gości, choćby w jakimś zamku, gdzie musiałbym grać rolę księcia, którym nie jestem.

Nie mam nic przeciwko tradycyjnym ślubom. Po prostu nie odnajduję się w takiej roli pana młodego i choćbym nie wiem jak się starał, nie umiałbym się tym cieszyć. Byłby to dla mnie tylko towarzyski obowiązek, który musiałbym jakoś przetrwać, a nie wspomnienie, do którego chętnie bym wracał. Wesela i uroczystości to po prostu nie moja bajka.

Bardzo szybko doszliśmy z żoną do wniosku, że to nie dla nas. Oboje wolimy naturalną, kameralną atmosferę. Dziesiątki czy setki gości, cała ta tradycyjna weselna oprawa, a my dwoje w centrum uwagi — chyba bym tego nie przeżył.

Dlaczego wybraliście Chorwację?

Powodów było kilka. Oboje bardzo lubimy Dalmację i co roku wracamy tam naszym jachtem.

Mojej żonie bardzo wtedy zależało, żeby w ceremonii mógł uczestniczyć także jej piesek, który nie zniósłby lotu do jakiegoś egzotycznego miejsca. Choć muszę przyznać, że na początku sam proponowałem egzotyczny kierunek.

Im więcej jednak o tym rozmawialiśmy, tym bardziej podobał mi się pomysł ślubu w Trogirze. Byłem w swoim żywiole. Od razu zacząłem planować, jak to wszystko zorganizować, wybierać miejsce do kotwiczenia i tak dalej. Aktywnie włączyłem się w przygotowania. Przy tradycyjnym ślubie u siebie pewnie bym tego nie zrobił, bo taka uroczystość po prostu do mnie nie przemawiała. Ale każdy ma inaczej.

Dlaczego akurat Trogir?

Znaliśmy Trogir już wcześniej. To niesamowicie piękne miejsce, ze świetnymi restauracjami i malowniczymi zakątkami. No i mogłem dopłynąć własnym jachtem pod samo miejsce ceremonii — a to był mój warunek.

W okolicy są nasze ulubione wysepki z malowniczymi zatokami i mnóstwo miejsc na zdjęcia ślubne.

Mieliście na ślubie gości. Jak rozwiązaliście kwestię noclegów?

Ustaliliśmy, że ja, żona i pies będziemy mieszkać na jachcie, a dla gości wynajęliśmy apartamenty.

Znaleźliśmy noclegi i miejsce do kotwiczenia w pobliskiej, dobrze osłoniętej zatoce. Mogliśmy tam spędzać czas z gośćmi, a jednocześnie zachować prywatność naszej małej pływającej wyspy.

Spędziliśmy tam razem cztery piękne dni. Poza samym dniem ślubu zabieraliśmy gości na rejsy do naszych ulubionych zatok.

Było bardzo przyjemnie i swobodnie. Mieliśmy wystarczająco dużo czasu dla wszystkich, a przede wszystkim dla siebie nawzajem.

Co robiliście po ślubie?

Przy jachcie na nabrzeżu poprosiliśmy o przygotowanie stolika z poczęstunkiem i szampanem na toast.

Okazało się, że poranna burza i deszcz miały dla nas bardzo miły skutek. Starówka Trogiru i nabrzeże opustoszały — mieliśmy je właściwie tylko dla siebie. To był wspaniały bonus — czuliśmy się, jakbyśmy trafili szóstkę.

Po zdjęciach na nabrzeżu przy naszym jachcie wsiedliśmy razem z gośćmi do samochodów i pojechaliśmy na sąsiednią wyspę Ciovo, w jedno z naszych ulubionych miejsc z pięknym widokiem na morze. Tam sesja ślubna trwała aż do zachodu słońca.

Czy mieliście też przyjęcie weselne?

Tak, kolację weselną mieliśmy w bardzo przyjemnej konobie (chorwackiej restauracji lub tawernie — przyp. red.), kawałek od nabrzeża.

Każdy zamówił to, na co miał ochotę. Nie musieliśmy trzymać się obowiązkowego menu z tradycyjnymi daniami weselnymi — ja wybrałem prawdziwe dalmatyńskie kalmary z grilla, za którymi przepadam. Był też piętrowy tort weselny.

Najlepsze czekało nas na sam koniec, kiedy po kolacji wyszliśmy na zewnątrz, a goście odjechali samochodami do swoich apartamentów.

Naprawdę? Teraz jesteśmy jeszcze bardziej ciekawi…

Zabrałem moją świeżo poślubioną żonę na swój jacht i razem wypłynęliśmy w noc. A była to najpiękniejsza śródziemnomorska noc, jaką kiedykolwiek przeżyłem.

Było zupełnie ciemno, pachniały pinie, a nad głowami mieliśmy niebo jak w planetarium. Od czasu do czasu błyskała gdzieś latarnia morska. Nasz jacht cicho unosił się na drobnych falach, w których odbijał się jakby cały Układ Słoneczny z miliardem gwiazd.

Czułem się jak w scenie z „Piratów z Karaibów” — jakby nasz jacht cicho sunął przez rozgwieżdżoną przestrzeń.

Włączyłem autopilota i usiedliśmy razem na przednim pokładzie, chłonąc tę chwilę. Był to niezapomniany i dla mnie chyba najbardziej poruszający moment całego ślubu.

Gdybyś miał podsumować dzień ślubu — był taki, jakiego chciałeś?

Nasz dzień ślubu był wspaniały. To był naprawdę nasz dzień. Byliśmy sobą, nikogo nie udawaliśmy. Naturalni, w swoim żywiole, bez kompromisów.

Był też piękną metaforą naszego życia. Bardzo się cieszę, że ta piękna panna młoda została moją żoną i że jesteśmy razem już sześć lat.

Lubię do tego wracać. To było coś więcej niż „ślub” — dla mnie to był rytuał przejścia.

Kiedyś nie uwierzyłbym, że kiedykolwiek powiem coś takiego, ale teraz, gdy o tym rozmawiamy, naprawdę tak to czuję. I uświadamiam sobie, jak ważne jest to dla naszego związku.

Wierzę, że archetypy są głęboko zakorzenione w człowieku. Dlatego obrzędy są dla nas tak ważne i nie powinniśmy ich lekceważyć.

Pomyślmy choćby o koronacjach królów, pasowaniu na rycerza, uroczystościach ukończenia studiów czy wejściu w dorosłość. To takie chwile, w których powinniśmy się zatrzymać i uświadomić sobie, że przekroczyliśmy ważny próg w życiu. I że wiąże się z tym coś głębszego, co zasługuje na nasz szacunek.

Z żoną zdecydowanie planujemy więc odnowić przysięgę w którąś okrągłą rocznicę ślubu — na przykład podczas symbolicznej ceremonii na plaży na Malediwach albo na naszym ukochanym Mauritiusie.

Moja żona, jak sama mówi, nie jest typem plażowiczki, ale myśl o odnowieniu przysięgi ją cieszy. O związek trzeba dbać. A częścią tego jest przypominanie sobie, dlaczego wtedy powiedzieliśmy sobie „tak” i co do siebie w tamtej chwili czuliśmy.

Dziękujemy Petrowi za rozmowę i życzymy jemu i jego żonie wszystkiego, co najpiękniejsze. Przede wszystkim tego, by ich miłość z każdym dniem stawała się głębsza i rozkwitała.

Zdjęcia: archiwum YachtWedding.com