Amatorski film ze ślubu nagrany telefonem

Zdjęcia i film ze ślubu są ważną pamiątką dnia, w którym oficjalnie zdecydowaliście się połączyć swoje życia. To wspomnienia, do których będziecie wracać jeszcze po latach.

Zdjęcia i film ze ślubu naprawdę mają znaczenie.

Mimo to łatwo pomyśleć, że nagranie amatorskiego filmu ze ślubu telefonem nie może być przecież takie trudne. Sami nagraliście już telefonem mnóstwo filmów i niektóre wyszły całkiem dobrze. Nie potrzebujecie od razu kinowej produkcji z fabułą. Wystarczy zwykłe dokumentalne nagranie, które później, w wolnej chwili, sami sobie zmontujecie.

I z jednej strony macie rację. Skierować telefon mniej więcej we właściwą stronę i włączyć nagrywanie potrafi nawet trzylatek.

Na ślubie to jednak pułapka — zarówno dla was, jak i dla nieszczęśnika, który zgodzi się na ten pomysł i weźmie na siebie odpowiedzialność za efekt.

Bo nawet przy najlepszych chęciach film może się nie udać. I choć od początku zakładacie, że będzie amatorski, może się okazać całkowicie bezużyteczny.

Będziecie rozczarowani.

Bardzo rozczarowani.

Bo ceremonii ślubnej nie da się powtórzyć tylko dlatego, że nie udało się nagranie.

Jeśli mimo wszystko nadal upieracie się przy amatorskim filmie ze swojego ślubu, zróbmy małe ćwiczenie pod tytułem „szukamy ochotnika”.

Pierwszym oczywistym kandydatem jest koordynator ślubny.

Tyle że podczas ceremonii ma on zupełnie inną pracę. Pilnuje przebiegu wydarzeń, rozwiązuje problemy, koordynuje ludzi i usługodawców, a przy niektórych ślubach za granicą dodatkowo tłumaczy ceremonię albo na przykład pilnuje, żeby przypadkowi spacerowicze na plaży nie przeszli przez sam środek ceremonii.

Musi skupić się na swojej pracy.

Nie może być w dwóch miejscach jednocześnie.

Jeśli w tym samym czasie ma jeszcze nagrywać, często nie pozostaje mu nic innego, jak postawić gdzieś telefon, włączyć nagrywanie i mieć nadzieję, że aparat jest skierowany mniej więcej na was.

Telefon może się przewrócić. Słońce może świecić prosto w obiektyw. Wiatr może zagłuszyć dźwięk. Obraz może się trząść. Albo kąt będzie tak spektakularnie niekorzystny, że choć sama ceremonia była idealna, będziecie żałować, że kiedykolwiek zobaczyliście to nagranie.

Może więc świadkowie?

Tyle że oni mają podczas ceremonii uważać, uczestniczyć w niej i nie zakłócać jej przebiegu.

Nie mogą przecież biegać wokół z telefonem i nagrywać ceremonii, której sami są częścią.

Zostaje więc któryś z gości weselnych.

Albo przypadkowy przechodzień.

Pomijając już drobiazg, że przypadkowy przechodzień może po prostu odejść z waszym telefonem, jego motywacja prawdopodobnie nie będzie szczególnie duża.

Tu chyba możemy się od razu zgodzić, że to nie jest poważne rozwiązanie.

Jeśli macie na ślubie gościa, który jest gotów wziąć na siebie odpowiedzialność za wasz film ślubny — łącznie z ryzykiem, że coś pójdzie nie tak i już nigdy do końca mu tego nie wybaczycie — gratulacje.

Macie to, czego chcieliście.

Niestety, na tym problem jeszcze się nie kończy.

Profesjonalny fotograf również może nie być zachwycony, jeśli wasz gość będzie przez całą ceremonię krążył z telefonem i regularnie wchodził mu w kadr albo pod nogi.

W efekcie mogą ucierpieć również profesjonalne zdjęcia ślubne, za które przecież zapłaciliście.

Dlatego polecamy profesjonalnego kamerzystę.

Film ze ślubu to nie tylko coś, co wrzucicie do mediów społecznościowych dla znajomych. Przede wszystkim jest dla was i zostanie z wami na całe życie.

Bo ślub powinien nagrywać ktoś, kto może poświęcić filmowaniu całą uwagę, wie, gdzie stanąć i jak poruszać się podczas ceremonii, ma odpowiedni sprzęt i — przede wszystkim:

to jest jego praca i jego odpowiedzialność.

Nie koordynatora.

Nie świadków.

Nie gościa, którego namówiliście, żeby „tylko potrzymał telefon”.

A jeśli naprawdę nie chcecie profesjonalnego kamerzysty, istnieje jeszcze jedno proste rozwiązanie:

postawcie własny statyw i nagrajcie amatorski film sami.